Podstawowe informacje o Wietnamie

HISTORIA OSTATNICH LAT

W 1956 r., kiedy Dowództwo Francuskie w Indochinach zostało rozwiązane, Wietnam oficjalnie uzyskał niepodległość. Francuskie siły rozpoczęły proces wycofywania się z kraju dwa lata wcześniej, po znacząco przegranej bitwie przeciwko Ligii Niepodległości Wietnamu (Việt Minh), organizacji, która poprowadziła walkę o wietnamską niepodległość. Porozumienia genewskie z 1954 r. podzieliły kraj na dwie odrębne republiki; Republika Wietnamu (Południe) i Demokratyczna Republika Wietnamu (północ). Spowodowało to wojnę, powszechnie określaną jako wojnę wietnamską (zwana również wojną amerykańską lub drugą wojną w Indochinach). Dziesięciolecia konfliktu między republikami, stopniowo się nasilały a oficjalnie wojna zakończyła się w kwietniu 1975 r., kiedy siły komunistyczne zdobyły pałac prezydencki w Sajgonie, obecnie nazwany Ho Chi Minh City. Doszło również do tak zwanej Trzeciej Wojny Indochińskiej, która rozpoczęła się w 1978 r. Siły wietnamskie najechały Kambodżę, aby sprzeciwić się przywództwu Czerwonych Khmerów. To nie wszystko, w następnym roku Chiny rozpoczęły ataki na kilka północnych prowincji Wietnamu, co doprowadziło do masowych wyjazdów chińskich etnicznych „ludzi łodzi” z Wietnamu w latach 80. XX wieku.

Vietnam
The Best Things of Vietnam

Po okresie stagnacji gospodarczej w 1986r. Wietnam podjął szereg reform (znanych jako Đổi Mới) w celu zwiększenia wzrostu gospodarczego, który otworzył kraj na inwestycje zagraniczne. Stany Zjednoczone zniosły 30-letnie embargo handlowe w 1994r. A w następnym roku Wietnam stał się pełnoprawnym członkiem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN).
Dekret 72 został wprowadzony w 2013 roku w celu zarządzania dostarczaniem i korzystaniem z usług internetowych oraz informacji online, co czyni przestępstwem dyskutowanie i dzielenie się wszelkimi sprzeciwami politycznymi. Stało się tak, gdy rząd zwiększył tłumienie mediów w 2008 r., co doprowadziło do aresztowań i oskarżeń kilku dziennikarzy, blogerów i działaczy prodemokratycznych, które wynikły z rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w 2007 r., kiedy to stało się ono głośniejsze i bardziej zorganizowane, głównie za pośrednictwem mediów społecznościowych i forów internetowych, aby wspierać i omawiać kwestie polityczne.

Spór o Morze Południowochińskie jest nadal delikatną kwestią między Wietnamem a Chinami, a także (w różnym stopniu) Filipin, Malezji, Tajwanu i Brunei; wszyscy domagają się suwerenności nad różnymi pokrywającymi się częściami obszaru, w tym prawami do obszarów połowowych; eksploracja ropy naftowej i gazu ziemnego oraz potencjalnie kontrola znaczących szlaków żeglugowych. Najważniejsze protesty miały miejsce w 2014 r. w odpowiedzi na umieszczenie przez Chiny platformy wiertniczej w wietnamskich wodach, a sporadycznie w 2015 i 2016 r. Protesty są skierowane przede wszystkim do Chin, ale w niektórych przypadkach mogą obejmować podstawowe wiadomości kierowane do działań rządu lub postrzeganie bezczynności w odniesieniu do sporów dotyczących Morza Południowochińskiego.

DEMOGRAFIA

Departament Gospodarki i Spraw Społecznych ONZ szacuje populacje Wietnamu na 93,4 miliona ludzi (47,2 mln kobiet i 46,2 mln mężczyzn). Około 29 milionów ludzi (około 30% populacji) mieszka na obszarach miejskich. Każdego roku populacja wzrasta o około 1%, chociaż istnieje wyraźna różnica między obszarami miejskimi i wiejskimi: liczba ludności miejskiej rośnie w tempie około procenta rocznie, podczas gdy ludność wiejska znajduje się w stanie stagnacji około 60 milionów ludzi. Różnica w populacjach między dwoma największymi miastami Wietnamu, Ho Chi Minh City, które szacuje się na 7,8 miliona osób, podczas gdy Hanoi pozostaje znacznie w tyle, a szacowana populacja wynosi 6,9 miliona. Wietnam ma w sumie 54 grupy etniczne, z których większość to ” Viet ” lub „Kinh” stanowią około 86% populacji.

Wietnamski jest językiem urzędowym i jest używany przez około 90% populacji. Grupy mniejszościowe wyróżniają się kilkoma różnymi językami. Jedenaście grup mniejszościowych – np. Tay, Thai, Nung, etc – mają własne systemy pisania. Młodsze pokolenie mniejszości etnicznych coraz częściej mówi po wietnamsku dzięki edukacji w systemie szkół publicznych.

Według oficjalnych statystyk, 27% populacji lub około 24 milionów ludzi podąża za konkretną religią lub wiarą w Wietnamie, jednak nie dotyczy to tych, którzy oficjalnie nie deklarują swojej wiary. Wietnamski Komitet ds. Religijnych (CRA) stwierdza, że ponad połowa ludności podąża za buddyzmem mahajany, choć nie jest to ściśle praktykowane. Inne religie praktykowane obejmują buddyzm Theravada, w etnicznej grupie Khmerów (1,2% ogółu ludności), katolicyzm (7%), Cao Dai (2,5 do 4%), Hoa Hao (1,5 do 3%) i protestantyzm (1 do 2%). Zwolennicy islamu, Bahai, hinduizmu i Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (Mormonów) stanowią mniej niż 2% populacji. Wietnamscy urzędnicy publiczni nie mogą rościć sobie prawa do żadnej religijnej przynależności.

ZARYS EKONOMICZNY

Bank Światowy opisuje Wietnam jako „historię sukcesu rozwojowego”. Ponieważ reformy gospodarcze przekształciły kraj z jednego z najbiedniejszych na świecie w tym czasie w „status niskiego średniego dochodu” przez okres 25 lat.Wzrost PKB na jednego mieszkańca uznawany jest za jeden z najszybszych na świecie. Przy czym dochód na jednego mieszkańca wzrósł z 100 USD na początku lat 90. XX w. do około 2100 USD do końca 2015 roku.

Krajowy wskaźnik ubóstwa znacznie spadł, od lat 90. ubiegłego wieku, z 58% do 13,5% w 2014 r., aczkolwiek na obszarach mniejszości etnicznych nadal wynosi ponad 50%. Wietnam znajduje się na 115 miejscu spośród 188 krajów w najnowszym rankingu wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (HDI). Wskaźnik postrzegania korupcji Transparency International (CPI) na 2016 rok uplasował Wietnam na 113 miejscu spośród 176 krajów; w porównaniu z Kambodżą na 156, Laosem na 123, Tajlandią na 101 i Chinami na 79.

SYSTEM POLITYCZNY

Wietnam jest jednym z niewielu pozostałych jednopartyjnych państw komunistycznych. Ponieważ zgodnie z art. 4 Konstytucji, Komunistyczna Partia Wietnamu (CPV) pozostaje jedyną legalną partią polityczną w tym kraju. Centralny Komitet CPV składa się obecnie z 180 głównych członków i 25 zastępców wybieranych co pięć lat na Kongresie Partii Narodowej. 12-sty zjazd partii odbył się w styczniu 2016 r., a obecny sekretarz generalny, dr Nguyen Phu Trong, został ponownie wybrany na drugą kadencję.

NARODOWOŚĆ

Artykuł 5 Konstytucji zobowiązuje Wietnam do równości, solidarności i wsparcia mniejszości etnicznych; prawa mniejszości do używania własnego języka i scenariusza; oraz prawa mniejszości do zachowania ich tożsamości kulturowej, tradycji i kultur. Zobowiązuje to także rząd do stopniowej poprawy „warunków materialnych i duchowych” grup etnicznych w Wietnamie.

Wietnam określił promowanie rozwoju dla grup mniejszości etnicznych w swoim Planie Rozwoju Społeczno-Gospodarczego i z zadowoleniem przyjął współpracę z partnerami na rzecz rozwoju w tym zakresie. Również program pomocy rozwojowej Australii ukierunkowany na wzmocnienie pozycji kobiet należących do mniejszości etnicznych w północno-zachodniej części kraju.

W Wietnamie nie ma jednolitego, kompleksowego prawa antydyskryminacyjnego, chociaż klauzule antydyskryminacyjne istnieją w wielu przepisach krajowych. Lokalni urzędnicy często działają wbrew prawom krajowym i dyskryminują członków mniejszości etnicznych i religijnych. Dlatego też dyskryminacja społeczna wobec mniejszości etnicznych trwa i jest uporczywa; mniejszości etniczne są często postrzegane jako zacofane i niewykształcone przez większość Kinh’ów. Rada Mniejszości Etnicznej Zgromadzenia Narodowego wraz z regionalnymi komitetami sterującymi mniejszości etniczne nadal wspierają rozwój infrastruktury i rozwiązują niektóre problemy związane z ograniczaniem ubóstwa i niskim poziomem umiejętności czytania i pisania wśród grup mniejszości etnicznych.

SYTUACJA BEZPIECZEŃSTWA

Pracownicy bezpieczeństwa i organów ścigania są bardzo zauważalni w całym Wietnamie, szczególnie podczas wrażliwych politycznie okazji lub potencjalnych demonstracji. Zorganizowane grupy przestępcze istnieją i angażują się w prostytucję, wymuszenia, hazard, nielegalne narkotyki oraz handel / przemyt ludzi, jednak nie ma ich zbyt wiele. Za to przestępstwa, w tym wyrywanie torebek i kradzieże, występują regularnie w większych miastach i miasteczkach. Brutalne zbrodnie typu morderstwo, rozbój, porwania pozostają rzadkością.

Więcej informacji na Wikipedia

7 zdjec przedstawiajacych rozne regiony Wietnamu
Galeria 

Dodaj komentarz